Það er einhvernvegin svo að þegar ég hef nógan tíma aflögu til skrifta, dettur mér ekkert markvert í hug og í besta falli hrita ég einhvern tittlingaskít hér á þennan vegg.
Á hinn boginn, þegar mikið er að gera í skólanum og á öðrum vígstöðum er eins og heili minn fyllist af skemmtisögum, tilvísunum, tilvitnunum osfrv sem gaman væri að skirfa um.
Því verður maður að bíða enn um stund, með ofnæmi í buxunum, eftir því að miðla öllu því sem brýst nú um í heilabúi smásálarinnar. Að öllum líkindum verða skemmtsögurnar flúnar úr höfuðbúinu, er ég loksisns fæ til næði til skrifta á ný.
Jæja, aftur á vit bókalesturs og ritgerðarsmíða -ef svo skemmtilega vildi til að þú sért að lesa þessar línur og ert sérfræðingur um milliríkjasamskipti Kína og Japans, sérstaklega í málefnum Taiwan, þá væri gaman að heyra í þér!
Ég var að lesa grein á múrnum eftir sh. Gjörningurinn fjallaði um síðustu forsetakostningar Bandaríkjunum.
Það sem kom mér á óvart við lestur greinarinnar var þessi setning: ,,Fyrir hartnær þremur vikum tilkynntu aðstandendur talningarinnar að niðurstöður lægju fyrir en þær yrðu ekki birtar að sinni vegna ástands heimsmálanna á þeim tíma!”
Það væri fróðlegt að vita hverjar heimildir sh séu við þessi skrif, önnur en hans persónulega reynsla. Það myndi allavega gera pistil hans ögn trúverðuglegri. En það virðist gilda einhverjar aðrar reglur um ritstuld osfrv þegar skrifað er fyrir vefinn (ýmsir ágætir netpennar, s.s. hrekkjusvínsbræðurnir, Björgvin og Geir hafa beint ljósi að þessu.)
Allavega, það sem ég ætlaði að segja var að það birtist frétt um endurtalningu atkvæðanna í Washington Post dagblaðinu, 9. september 2001 og þann 13. september. 2001.
Í ekki svo mörgum orðum: hvað er maðurinn að tala um?
Það er móðins að skrifa grein um grein, ég er móðins!
Á fimmtudaginn var hin árlega tízkusýning undirfataframleiðandans Victoria´s Secret, að þessu sinni var gjörningurinn sjónvarpaður um gjörvalla heimsbyggðina. Núverandi skilgreining á heimsbyggðinni er: svæðið milli Los Angeles og New York.
Ég horfði ekki á útsendinguna. Ég er neblega í fílu út í þetta fyrirtæki. Ég var neblega að reyna að sækja um kreditkortið þeirra, Angel! Ég var búinn að standa í þvílíku stappi við þá sem endaði með ,,kurteisislegu” bréfi frá þeim þar sem mér var tjáð að ég væri ekki nægjanlega mikill kapítalisti skv. tölvunni þeirra og gæti þ.a.l. ekki fengið kortið.
Þetta er náttúrlega fyrir neðan allar hellur. Ógæfumennirnir og betlararnir frá krítarkortafyrirtækjunum ónáða mann nánast daglega með gylliboðum sínum. En ég hef alltaf verið sterkur og sagt NEI! En þegar ég sá þetta bleika-krítarkort frá Victoríu -gat ég ekki staðist mátið, og sótti um. En allt kom fyrir ekki.
Ég er rosalega sár 
Í dag fórum við Jóna í Meridian listasafnið. Safnið er staðsett hér við hliðina á íbúðarhúsinu okkar. Ástæða sóknar okkar var sýning á myndum Páls Stefánssonar, fallegar myndir úr náttúru Íslands. Það var reyndar ekki mjög mikið af þeim, ca. 10 myndir. En það er alltaf gaman að sjá myndir frá heimahögum.
Á meðan við skoðuðum myndirnar hans Páls, gekk í salinn hópur fólks undir handleiðslu starfsmanns safnsins. Hann fræddi fávísann hópinn um lífið á Íslandi og Íslendinga yfir höfuð. Sökum forvitni, dokuðum við Jóna við og hlýddum á þennan mikla spekúlant í íslenskum fræðum.
Er hann stóð fyrir framan mynd af eiðibýli við Djúpavog, lét hann þau orð falla að þetta væri týpísk mynd af bústað Íslendings. Einnig vildi hann meina að hafið hefði svo sterk áhrif á þjóðarsálina að allir þeir Íslendingar sem sæju þessa mynd táruðust.
Hann sagði jafnframt að allir Íslendingar væru veiðimenn og lét það líta út sem svo að það eina sem fram færi á Íslandi væru fiskveiðar?
Ég gæti haldið áfram á þessum nótum í nokkrar málsgreinar í viðbót en ég held að innihaldið liggi í augum uppi. Maðurinn var greinilega uppfullur af ranghugmyndum um þjóð okkar.
Ég skrifaði hér á síðuna fyrir nokkrum dögum um það sem mér fannst þá gott framtak sendiráðsins, þ.e. að standa fyrir ýmsum menningaratburðum í borginni. Ég er soldið farinn að efast um ágæti framtaksins ef sýningargestir eru mataðir álíka kjaftæði og við Jóna urðum vitni að í dag?