Nú er komin rúm vika síðan Jóna fór í aðgerðina og við getum með -sjö níu þrettán- sagt að þetta hafi gengið vel, góður og skjótur bati virðist í augsýn.
Feðgarnir eru búnir að nýta tímann vel til að bonda sem aldrei fyrr. Sameiginlegur áhugi okkar á bókum, tölvum, snúrm, fjarstýringum og almennum látum hefur náð nýjum hæðum.
Er það ekki Ýmir?
ergz zbƒ∂∫
Hann virðist sammála!
Ég hef verið að skemmta mér yfir scholar.google.com þessar fáu / dýrmætu stundir sem ég og PowerBookin mín eigum saman þessa dagana!
Er þetta ný þjónusta hjá Google?
Stuð!
Undrun mín og aðdáun fyrir einstæðum foreldrum eykst með degi hverjum 
Í morgun var gallið fjarlægt úr Jónu minni. Hún hafði fengið nokkur slæm gallsteinaköst eftir að Ýmir fæddist og í raun eina lausnin að fjarlægja gripinn.
Það var okkar ákvörðum að bíða með aðgerð þar til Jr. væri hættur á brjósti.
Aðgerðin gekk, að sögn skurðlæknisins, vel og Jóna má koma heim á morgun.
Í kvöld sef ég einn með Jósef Ými
en
Jóna sefur ein á St. Jósefsspítala.
Sánkti Jósefs er krúttlegur spítali þar sem Maríulíkneski, íkonar og krossar eru í hverri stofu, á göngum, í stigum …og jafnvel á klósettinu!
Það verður gott að fá Jónu heim á morgun.
Pabbi verður þó að taka á honum stóra sínum næstu tvær vikurnar eða svo þar sem Jóna verður að ná fyrri styrk.
,,Ekki svo mikil vandræði! Ég kom líka með hinsegins til vara.”