Jens Sigurðsson

Á uppstingingardag umpól(itík)aðist landið. Sjálfstæðismenn skiptu um lið. Flokksforysta Framsóknar missti vitið og Steingrímur Joð fann gömlu þrætubókina sína úr Alþýðubandalaginu og setti aftur á svið kafla 32 í ævisögunni hennar Möggu Frímanns. Hann breytist þá ekkert með árunum? Það er þó a.m.k. einn fasti í þessu öllu.

Jón Sigurðsson er klárlega ekki fasti. Stundum er talað um að menn skipti um skoðanir oftar en nærbrækur. Ég held að Jón skipti um skoðun nákvæmlega jafn oft og hann skiptir um nærbrækur.

Við stjórnarslit vildi hann ekkert segja um trúnaðarbrest, taldi það allt of stór orð og allt það. Í dag talar hann hinsvegar um GÍFURLEGAN trúnaðarbrest. Getur verið að hann hafi farið í bitru-brækurnar í dag?

Guðni var allavega í þeim í gær. Guðni er heldur ekki fasti. Í hans heim hefur DV ótrúleg völd. Ekki nóg með að DV náði að stýra kosningunum þannig að ríkisstjórnin rétt slefaði en þó þannig að annar flokkurinn var það laskaður að hún treysti sér ekki í áframhaldandi samstarf, heldur náði DV líka að plotta að Steingrímur Joð myndi rústa mögulegri vinstri-stjórn með ótrúlegri framkomu dagana eftir kosningar. DV plottaði líka að Steingrímur myndi tala niður til framsóknar á sama tíma og hann var að vilja stjórna landinu með þeim.

Já, mikil eru nú völdin hjá þessu minnst lesna dagblaði landsins. Ég held samt að þeir hafi ekkert komið að plotti maddömunnar um að taka Frjálslyndaflokkinn upp í ríkisstjórnina. Enda var það plott miklu betra og átti náttúrlega að ganga upp.

Steingrímur fær þó kannski von sína uppfyllta? Hann getur þá starfað með Framsókn í stjórnarandstöðu. Hefði það ekki verið betra að sitja aðeins á sér, spara skotin á Framsókn og vinna með við stjórn landsins?

VG á sér þó þær málsbætur að þeir hafi aldrei útilokað samstarf við neinn. Er það ekki annars rétt skilið hjá mér? Það sagði Kolbrún Halldórs a.m.k. á Stöð 2 í kvöld. En á sama tíma segir Steingrímur að þeir séu höfuðandstæðingar Framsóknar og stóriðjustefnunnar sem þeir standa fyrir.

Hver eru þá skilaboðin til Framsóknar? Jú og Samfylkingarinnar?

Já við stöndum víst á pólskiptum. Þetta er allt svo nýtt og furðulegt. Nú er maður kominn í lið með Sjálfstæðisflokknum. Hmmm. Þegar ég las bloggið hans Sigurðar Kára í dag og komst að því að ég var nærri sammála öllu sem í þessari færslu stóð varð ég hugsi …og ég er enn að hugsa.

Bloggheimurinn er líka hugsi. Það hefur sjaldan verið jafn lífleg skrif um stjórnmál eins og síðustu daga. Nú eru fylkingarnar ekkert að reyna að ganga í augun á kjósendum með einhverju smeðjutali. Nú eru menn í árásarham og opinbera heift sína af öllum krafti. Stuð!

Svo er það vangaveltur um stjórnarmyndunarviðræður. Hvernig mun þetta fara? Hvernig verður stjórnarsáttmálinn? Jú og hverjir verða ráðherrar?

Ef við göngum út frá því að atvinnuvegaráðuneytið verði ekki myndað fyrr en í fyrsta lagi á miðju kjörtímabili, það er nú ekkert lítið mál að sameina þessi stóru ráðuneyti, þá verða ráðuneytin væntanlega 6 á flokk?

Hjá okkur í Samfylkingunni liggur þetta nú nokkuð ljóst fyrir að mínu mati. Ingibjörg Sólrún, Ágúst Ólafur og Össur, Jóhanna Sig, Katrín Júl og Björgvin G. verða ráðherrar okkar.

Svona verður þetta og þetta er æðislegur hópur. Þrír reyndir refir og þrír fulltrúar nýrrar kynslóðar, fulltrúar Samfylkingarinnar, fólk sem hefur nærri einvörðungu starfað innan okkar raða. Ó ég er svo ánægður með þessa ráðherraskipan. Best að ég sendi Sollu snöggvast SMS. Það virkaði síðast!

Eftirmálar kosninganna virðast ætla að verða með svipuðu sniði og eftir sveitarstjórnarkosningarnar síðasta vor. Þá tranaði VG fram eins og athyglisjúkur krakki í sykur-sjokki á afmælinu sínu. Kemur ruddalega fram við allt og alla -en heimtar að komið sé fram við sig af fullkominni kurteisi og virðingu.

Þetta er eins og láta sparka í punginn á sér og vera síðan krafinn um afsökunarbeiðni!

Samfylkingin gat hvergi nærri myndað meirihluta með VG eftir sveitarstjórnarkosningarnar. Framferði VG virðist nú líka fara langt með að eyðileggja möguleikann á vinstri-stjórn.

Framsókn verður að fara í ríkisstjórn, annars er Jóni og Jónínu lokið. Þau geta verið ráðherrar utan þings en ansi áhrifalaus utan ríkisstjórnar.

Framsókn þarf samt að endurnýja sig hugmyndafræðilega og taka að sér hlutlausari ráðuneyti. Hverfa úr iðnaðar-, heilbrigðis- og félagsmálaráðuneytunum. Samfylkingin og VG hefðu hvort eð er gert ríka kröfu til þessara ráðuneyta.

Í þriggja flokka vinstri stjórn hefði Framsókn t.d. geta fengið ráðuneyti dómsmála, sjávarútvegs, samgöngu og jafnvel forseta þingsins. Sjáið þið Jón ekki fyrir ykkur sem virðulegan og rólegan dómsmálaráðherra, þar sem hann nýtur sín í landsföðurhlutverkinu. Guðni sjávarútvegsráðherra (það er bara í næsta húsi við landbúnaðarráðuneytið) og Siv samgöngumálaráðherra (hagur mótorhjólamanna vænkast?) Valgerður síðan forseti þingsins?

Ég held að það séu líka fá mál sem beri í milli VG, Samfylkingar og Framsóknar í þessum málaflokkum. Eða hvað?

Samfylkingin myndi síðan einbeita sér að endurreisn stöðugleikans, félagslega kerfisins, heilbrigðs- og menntamála í samstarfi við VG.

Er þetta nokkuð svo slæm sýn?

Það virðast einhverjum Ögmundum þykja það. Eftir að hafa lamið á framsókn í kosningabaráttunni og híað á þá daginn eftir kjördag, koma þeir fram núna með fáheyrða takt-leysu: að framsókn verji vinstri-stjórn falli.

Hvað er að því að kippa þeim með í ofantöld ráðuneyti? Eða amk reyna það áður en þessi langsótta leið er reynd? Það er engin hefð fyrir minnihlutastjórnum í okkar landi og einungis í hörðustu stjórnarkreppum hafa þær verið reyndar -með slökum árangri.

Það væri miklu nær að framsókn myndi verja, besta vin sinn, Sjálfstæðisflokkinn falli. Og við fengjum að sjá Sjallana eina og óstudda. Þá væri líka kominn ærlegur grundvöllur fyrir R-lista framboð næst, þar sem B, S og V gengu bundnir til kosninga gegn Sjálfstæðisflokknum.

Hvað er annars að frétta af Frjálslyndum, nei ég segi nú bara svona. Þeir virðast hafa jafn mikla vigt í þessu öllu og Íslandshreyfingin.

Annars, þá er ég afskaplega hræddur um að ríkisstjórnin haldi áfram, löskuð, hálf-dauð og með minnihluta þjóðarinnar að baki sér.

Ég læt mig alltaf dreyma um ríkisstjórn Samfylkingar og Sjálfstæðisflokks en hvað ætli sé langt í slíkt?

Jón Baldvin segir að það sé engin söguleg nauðsyn fyrir Samfylkinguna að mynda stjórn til hægri, einungis á tímum þjóðarnauðsynjar sé það réttlætanlegt. Les: þegar Jón gerði það til að koma Íslandi í EES. Merkilegt nokk, þá nefndi Jón einmitt það dæmi

Nú er ég þeirrar skoðunar að matvælaverð á Íslandi sé rugl og að landbúnaðarkerfið sé rugl. Ég er líka þeirrar skoðunar að það sé þjóðarnauðsyn að breyta þessu. Ég er líka þeirrar skoðunar að S-flokkarnir eru einu flokkarnir sem geta það. VG og Framsókn eru allt of mikið landbúnðaríhald.

Geir, lestu nokkuð bloggið mitt? Ég skal SMS-a þér númerið hjá Sollu þegar ég er búinn að birta þessa grein. Ok, töff.